Deze ochtend stond ze onderaan aan de trap al te wachten.
Eindelijk het baasje verwelkomen, alsof ze me al een maand niet meer heeft gezien.
Zo blij met dat moment van weerzien.
En later, als Ingrid naar de winkel vertrok was Lena weeral volop enthousiast, want nu zouden we gaan wandelen.
Onderweg zag ik een dartele blije hond, volop genietend van het moment waarin ze zich bevond.
Geen zorgen, geen bekommernis, enkel genieten.
En zo kunnen wij, “slimme” mensen, heel wat leren van die “domme” honden.
Hun wijsheid zit niet zozeer in hun levenservaring, maar in het feit dat ze kunnen leven in het “nu”.
Eenvoudiger geluk bestaat niet!
Bedankt Lena om me deze les elke dag weer opnieuw te leren!